هرجا که مطلبی جالب میخونن
اونو یادداشت میکنن
بدر منم این عادت رو داره و هر سال با تموم شدن سال
تقویمی رو که بر از نوشته های قشنگ شده رو با تقویمی نو عوض میکنن
امسال تقویم سال ۸۷ مال من شد
تمام مدتی که در فرودگاه منتظر بودم اونو خوندم
و از تو چه بنهون گاهی یواشکی اشکی هم ریختم
حالا گاهی برای تو هم از اون مطالب مینویسم
اینم اولیش
بزرگترین مصیبت وقتیست که نه سواد کافی برای حرف زدن داشته باشی
و نه شعوری برای خاموش شدن
راستش نتونستم بخونم که این جمله مال کیه فقط( ژان) قابل خوندن بود.بنابراین ممنون از ژان عزیز
لیلا
